Tuesday, October 31, 2006

ΕΧΩ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΞΑΔΕΡΦΑΚΙ !


Η Θάλεια γέννησε χθες και έκανε μπέμπη. Χάρηκα πάρα πολύ. Πήγα σήμερα να των δω αλλά είδα τελικά μόνο τη μαμά του, τον μπαμπά του και τη γιαγιά του. Είδα και φωτογραφίες του. Να μας ζήσει και να μεγαλώσει, να γίνει σαν τα ψηλά βουνά!
Παρακολούθησα επίσης το σεμινάριο "Πώς να κάνεις ένα απόγευμα επεισοδιακό σαν ταινία του
Hollywood" με κεντρικό ομιλητή τη Τζενάρα.

Friday, October 27, 2006

ΑΠΟΡΙΕΣ

- Το -10 που έπρεπε να πάρει ο Ιωνικός, που έγινε -4 και ψάχνεται η πιάτσα, μετά την έφεση πόσο θα γίνει ???

- Ποιά είναι αυτή η πιάτσα που περίμενε να τιμωρηθεί ο Ιωνικός ???

- Ή μήπως περίμενε να αθωωθεί ???

- Ποιά ομάδα έπεσε κατηγορία με αρνητική βαθμολογία(λόγω χρεών), ενώ είχε κατακτήσει ένα βαθμό περισσότερο από τον Ιωνικό ???


- Πόσο αξίζει μια παρέλαση ???

-Πόσο κοστίζει μια παρέλαση ???

- Ο αρχιεπίσκοπος τι γνώμη έχει για τα όσα συμβαίνουν ??? ( Η Βάσω τη γνώμη έχει???)

- Ο αρχιεπίσκοπος τι διάβαζε 7 χρόνια κ δεν κατάλαβενε τίποτα απ' όσα γινόταν γύρω του ???

- Τελικά τι μετράει περισσότερο, η φαντασία (προτοτυπία) ή το μέγεθος ???
(η απάντηση στο blog site seein' )

- Είναι δυνατόν να πιστέψει κάποιος οτι δε μου πήραν αίμα επειδή δεν είχα φάει ???




Wednesday, October 25, 2006

ΜΕΓΑΛΗ ΜΠΑΛΑ ΣΤΗΝ ΚΟΛΟΜΒΙΑ !

αντιγράφω απο το sport24.gr :

Δεν πρόκειται ούτε για την πιο στρογγυλή, ούτε για την πιο παλιά. Είναι απλά η μεγαλύτερη μπάλα του πλανήτη!

Αυτό τουλάχιστον ισχυρίζονται οι κάτοικοι της περιοχής Μόνγκουι στην Κολομβία που διεκδικούν μία θέση στα ρεκόρ Γκίνες.

Η συγκεκριμένη μπάλα έχει ύψος 1.90, η διάμετρος της είναι 6 μέτρα ενώ χρείαστηκαν 37 ώρες για να φτιαχτεί. Το κόστος της ξεπέρασε τα 1040 ευρώ και οι κάτοικοι της πόλης δηλώνουν περήφανοι.

Προσοχή μην την κλοτσήσετε σε κεφάλι αντιπάλου. Ενδεχομένως να επιφέρει τον θάνατο!

ΚΛΑΠ ΚΛΑΠ ΚΛΑΠ

Κορυφαίο. Μια διαφήμιση για το πως θα έπρεπε να είναι οι διαφημίσεις. Μιλάμε για πολύ γέλιο!


Tuesday, October 24, 2006

ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΤΕΛΟΣ

Διακοπές τέλος και επιστροφή στη βάση μετά από αρκετές μέρες στα Γιάννενα. Ήταν πραγματικά πάρα πολύ καλά. Είναι ωραία τελικά όταν βρίσκεσαι με την οικογένεια και φίλους που δε βλέπεις αρκετά συχνά. Άσχετο, αλλά τα Γιάννενα συνεχώς ομορφαίνουν κι εξαπλώνονται (ίσως να μετράει και η νοσταλγία), όπως φαίνεται και στη φωτογραφία πίσω μου(όσο χωράει...). Αν δεν υπήρχαν και τα τεράστια προβλήματα της στάθμευσης και της κίνησης....

Γεγονός των ημερών πάντως ήταν η εκδρομή της παρέας στην Κάτω Μερόπη, όπου και αγαλιάσαμε τόσο με τα ψητά όσο και με την υπέροχη θέα (βλέπε παρακάτω) από το σπίτι του Τάσου.
Και εις άλλα με υγεία !!!


Thursday, October 12, 2006

GOING HOME

Ταξίδι στα Γιάννενα αύριο για τις εκλογές. Φυσικά μεγαλύτερο βάρος έχει το γεγονός πως θα βρεθούμε με οικογένεια και παρέα στην πατρίδα και ότι σε συνδυασμό με το τέλος της εξεταστικής θα κάνουμε και διακοπές.

Για όσους ψηφίζουν στην Αθήνα πάντως, υπάρχει η παρακάτω σπουδαία επιλογή...

Wednesday, October 11, 2006

ΑΝΤΙΟ ΑΡΧΗΓΕ !!!

THANKS FOR THE MEMORIES

Sunday, October 08, 2006

ΑΡΧΙΖΕΙ ΤΟ ΜΑΤΣ



Σε λίγη ώρα (20.00) αρχίζει ο αγώνας του ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ με το Λεβαδιακό που θα μεταδοθεί ζωντανά από την ΕΤ3. Ο πολύς καιρός που έχω να παρακολουθήσω τον ΠΑΣ από την tv και το γεγονός ότι ο συγκεκριμένος αγώνας θα είναι ο πρώτος που θα παρακολουθήσουμε όλοι μαζί στο σύνδεσμο είναι δύο στοιχεία που με κάνουν ακόμα πιο ανυπόμονο...
Άντε να ξεκινήσει και με το τελευταίο σφύριγμα να είμαστε και μόνοι πρώτοι!


Υ.Γ.1 : Το βίντεο είναι από τον προηγούμενο αγώνα, στην Καισαριανή....Σήμερα θα είναι ακόμα καλύτερα !

Υ.Γ.2 : Μιας και θυμήθηκα την εκπομπή "Δεν Αντέχεται Το 50-50" ορίστε και μια φωτό της πανέμορφης (στη συγκεκριμένη απλά απίστευτης ) Αφροδίτης Σημίτη!



ΑΥΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ, ΤΙΠΟΤ' ΑΛΛΟ....



Στο παρελθόν έχω αναφέρει το όνομα του Θωμα Μάτσιου. Επειδή η άψογη αντιμετώπιση του τεράστιου προβλήματος με τη βροχή στον αγώνα της εθνικής σε συνδιασμό με τη γενικότερη εικόνα απόλυτης τάξης και οργάνωσης που εκπέμπει το ελληνικό ποδόσφαιρο μου τον θύμισαν απόψε, δείτε το βίντεο και θαυμάστε...

Υ.Γ.1 : Μόνο μη βρέξει αύριο βράδυ στα Γιάννενα. Μήπως ξέρει κανείς το χορό της ξηρασίας ???
Υ.Γ.2 : στις 20.00, όλοι ΕΤ3

Friday, October 06, 2006

REUNION


Αυτές τις μέρες ζώ στο πρώτο έτος πάλι....Ήρθε ο Μάρκος από την Κύπρο και λίγο το διάβασμα, λίγο οι βόλτες, λίγο οι μπύρες στο Dizzy και το φαγητό στον Κατερινιώτη έχασα την επαφή με το διαδύκτιον. Άντε καλά να περάσουμε και σήμερα sτον Αλέκο, να ρουφήξουμε τις μπυρίτσες μας και απο αύριο που φεύγει ο κουμπάρος επιστροφή σε νορμάλ ρυθμούς.Καλό βράδυ και καλή διασκέδαση σε όσους βγούν.


over and out

Wednesday, October 04, 2006

ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΤΑΞΙΔΕΥΟΥΝ...


7 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τη μέρα που έξι εκδρομείς, οπαδοί του ΠΑΟΚ, γυρίζοντας από τον αγώνα της ομάδας τους στην Αθήνα με τον Παναθηναϊκό σε ένα ατύχημα που έγινε στην είσοδο της κοιλάδας των Τεμπών έφυγαν για πάντα από κοντά μας. Όποιος έχει πάει (έστω μία φορά) εκδρομή με οπαδούς για να παρακολουθήσει την ομάδα του εκτός έδρας, πιστεύω θα νιώθει πολύ περίεργα μέρες σαν τη σημερινή. Εγώ πάντως μόνο στην ιδέα πως σε κάποια εκδρομή με την παρέα μου για να δούμε τον ΠΑΣ μπορεί να γυρίζαμε λιγότεροι ..... τα χάνω, τρελαίνομαι, νευριάζω ....Μακάρι να μην ξανασυμβεί ποτέ, σε καμίας ομάδας τους οπαδούς, σε κανέναν τόσο άδικα.....Ρε ΄συ, μικρά παιδιά, αδικία ρέεεεεεε, εκδρομή είχαν πάει, σε γιορτή ρε γαμώτο, αδικία.....


Από άρθρο της εποχής :

"Αφιερωμένο στο Χαράλαμπο, τη Χριστίνα, τον Τάσο, το Γιώργο, τον Κυριάκο, το Δημήτρη και σε όσους έφυγαν από κοντά μας ταξιδεύοντας στους ουρανούς, με τον δικέφαλο της καρδιάς τους να τους συντροφεύει για πάντα…

"Όποιος δεν έχει ταξιδέψει με πούλμαν για να δει την αγαπημένη του ομάδα ν’ αγωνίζεται εκτός έδρας, πολύ δύσκολα θα καταλάβει αυτό το σημείωμα.
Ημέρα χθες που η Θεσσαλονίκη έθαψε έξι παιδιά της, άκουσα στις συνηθισμένες, κατά την διάρκεια των τηλεοπτικών ειδήσεων συζητήσεις, μεταξύ γνωστών και φίλων, πολλούς να αναρωτιούνται, κάπως απαξιωτικά: «Τι το ‘θελαν, μωρέ να ΄ρθουν στην Αθήνα με τον ΠΑΟΚ;». Και κατά καιρούς, όταν συμβαίνει να έχουμε συμπλοκές φιλάθλων σε διάφορες πόλεις, ακούω τους γνωστούς, τυποποιημένους ανθρώπους να καταλήγουν εύκολα στο «ηθικόν δίδαγμα»: «Να δούμε τι ανατροφή έχουν πάρει αυτά τα παιδιά».

Το ταξίδι, λοιπόν, για το παιδί της εξέδρας είναι ένα κομμάτι μονάχα, ίσως και το ωραιότερο όμως, αυτής της συγκλονιστικής του διαδρομής μέσα από τα πιο όμορφα του χρόνια. Ταξιδεύει, γιατί είναι έγκλημα σ’ αυτή την ηλικία να παραμένεις στάσιμος. Η ομάδα του είναι πολλές φορές απλώς ένα πρόσχημα.

Στις ποδοσφαιρικές αυτές εκδρομές αναπτύσσεται, όσο πουθενά αλλού, η έννοια της αλληλεγγύης και της ανιδιοτελούς συμπαράστασης του ενός προς τον άλλον. Αυτό που συνηθίσαμε να ονομάζουμε "χαρά της παρέας", μέσα στα πούλμαν των οπαδών είναι χειροπιαστή πραγματικότητα. Το σάντουιτς του ενός ανήκει και στον άλλον. Το "κερνάω μια μπύρα ή ένα αναψυκτικό" είναι ενέργεια απολύτως φυσική, σαν να σκουπίζεις -ας πούμε- τον ιδρώτα από το κούτελο, δεν το σκέφτεσαι, το κάνεις.

Πολλές φορές, όταν ο ένας πει «δεν μπορώ να έρθω αυτό το Σαββατοκύριακο, δεν έχω φράγκα», είναι εκπληκτικό το πόσο γρήγορα θα πέσει σύρμα στους υπολοίπους και θα βρεθούν λεφτά. Λεφτά, που κανείς δεν απαιτεί να επιστραφούν ποτέ. Στα ταξίδια τους αυτά -που εμείς οι βολεμένοι βλέπουμε πάντοτε με κακό μάτι- τα παιδιά είναι χαρούμενα.

Όπως δεν είναι, δηλαδή, στο σπίτι τους, στο σχολείο, στη γειτονιά, στην πόλη. Ερωτεύονται, συζητάνε, καβγαδίζουν, λένε σαχλαμάρες, τραγουδάνε, μερικές φορές υπερβαίνουν τα όρια…. εντάξει… Αλλά, γιατί είναι έγκλημα να υπερβαίνει τα όρια ένα παιδί 20 χρονών και δεν είναι όταν τα υπερβαίνει ένας πολιτικός 60 χρονών ή ένας δημοσιογράφος 40;

Ειρωνεία! Τη στιγμή που ο μισός πληθυσμός αυτής της τερατούπολης, της Αθήνας, την εγκατέλειπε από τον φόβο των σεισμών, αυτά τα παιδιά, οι οπαδοί του ΠΑΟΚ, ήρθαν εδώ. Και σκοτώθηκαν φεύγοντας, όταν οι αλαφιασμένοι Αθηναίοι είχαν πια επιστρέψει.

Τη στιγμή της σύγκρουσης κοιμόντουσαν…Ήταν γλυκός ο ύπνος τους, όχι τόσο γιατί ο ΠΑΟΚ πήρε καλό αποτέλεσμα από τον Παναθηναϊκό, όσο γιατί απλώς είχαν περάσει ωραία. Είχαν ζήσει. Δεν είχαν μουχλιάσει, όπως όλοι εμείς. Στο καλό ρε φιλαράκια! Και μην ξεχάσετε να πάρετε μαζί και τα κασκόλ σας, να τον ομορφύνετε πιο πολύ τον ουρανό."

Άρθρο του Χρήστου Μιχαηλίδη
«ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ» 06/10/1999"




Monday, October 02, 2006

ΛΙΓΟ ΗΤΑΝ ΤΕΛΙΚΑ, ΑΛΛΑ ΣΙΓΟΥΡΑ ΚΑΛΟ....


Τι καλά είναι τελικά όταν πάει κανείς εκδρομή...Καταπληκτικό το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε. Αθήνα, πολλοί και πολύ καλοί φίλοι (με τους περισσότερους εκ των οποίων είχα πολύ καιρό να συναντηθώ) και γενικά πολύ όμορφα συναισθήματα. Bacardάκι, σαββατόβραδο, στην ταράτσα ενός μπαρ στο Γκάζι, με φοβερή θέα στην Ακρόπολη και 7 αγαπημένους φίλους είναι ένας συνδυασμός που αξίζει να κάνεις αρκετά χιλιόμετρα για να τον ζήσεις...





Ακόμη μερικούς (χιλιάδες) φίλους συνάντησα στην κερκίδα του γηπέδου της Καισαριανής που γέμισε ασφυκτικά από Γιαννιώτες των Αθηνών(κυρίως) που είχαν καιρό να δουν την ομάδα. Αυτή ήταν άλλωστε και η αφορμή του ταξιδιού. Όχι ο αγώνας, αλλά η ευκαιρία να ζήσω για πρώτη μου φορά μαζί με τόοοοοοοσο πολύ κόσμο έναν αγώνα εκτός(θεωρητικά) έδρας της ομάδας στην Αθήνα. Ωραία περάσαμε και στο γήπεδο, αν παίρναμε και το διπλό.....


Πίσω στη Θεσσαλονίκη από σήμερα το μεσημεράκι, με γεμάτες μπαταρίες κι ελπίζω περισσότερη διάθεση για διάβασμα από πρίν....

Υ.Γ.1 : Ο Jimmy σαν οικοδεσπότης άγγιξε την τελειότητα.....για να μην πω πως την ξεπέρασε !

Υ.Γ.2 : Άλλο τόσο και μετά άλλες δύο φορές ακόμα από τόσο να έμενα, πάλι λίγο θα ήταν.....Ρε γαμώτο γιατί ο χρόνος βιάζεται τόσο όταν περνάμε καλά ???

 
Who links to me?